EsanthaiBan: กลอนลำมัทรีเดินดง

กลอนลำมัทรีเดินดง



จักกล่าวนงนางหล่ามัทรีนางดั้นป่า ไปหนั่นแหล่วเที่ยวหาหมากไม้มาไว้ใส่เพล เว้นบ่ได้เข้าป่าไพรหนา มัทรีเก็บผลาๆต่าวคืนเมือบ้าน
มือนี่นางพราหมณ์หล่ามัทรีนางแต่งต่าง ตากะฟางมืดมั่วคัวเข้าป่าดง ไปตามซ้งห้วยฮ่อมเหวผา เลยหละบ่อเห็นผลาๆหล่นลงตามต้น แต่ก่อนขนเอาได้มาจนหาบแอ่น วันนี้แปนมิดจ้อยคอยแล้วกะบ่เห็น มัทรีตกแล่นเต้นฟ้าวฟั่งคัวหา คิดนำบุตรอยู่คองทางบ้าน มัทรีนางคราญหล่ากะแลหาหมอบส่อง เลยบ่มีหมากไม้คือเค้าเก่าหลัง
พระนางอั่งแค้นวิ่งแล่นหาผล ในดงหนาป่าดงพงไม้ คำทางไปทังเซ่อกะเซอนางนี่หล่ะแม่นหลุดบ่าๆ เหมิดปัญญานี่หละแม่นนั่งจ้อง นั่งจ้องมองได้เบิ่งแต่ตา ได้ยินเสียงกาฮ้องในดงฮ้องส่ง อยู่ในดงโคกค้อยกะเสียงจ้อยบ่มี นกก่านกี้ๆเอี้ยงโมงสังกา บ่เห็นมันมาตอมป่าดงพงไม้ มัทรีเห็นมันอ้อนเสียมซอนหละขุดก่น โซนแล้วทื่นๆดึงขึ้นใส่เซอ นางพ่องเซ่อหละเข้าป่าดงหนา ผิดเวลาต่างหลังคราวครั้ง กะเบิดหวังแล้วตาเว็นจนค่ำ จั่งมาเห็นหมากไม้ตามต้นหล่นลง มีหมากไม้เหงี่ยนวอกลิงกัด นางมัทรีเก็บเอาใส่กะเซาเลยย้าย ว่าสิกลับคืนห้องหนทางเทียวท่อง มองนั่นแหล่วเห็นสัตว์สิงเซื้อ ตามท่างป่องทาง ไดยินครางมันฮ้องได้ยินมันหนิแม่นครางฮ้องโตนเตนเต้นใส่ มัทรีฮ้องห่ำให้กลัวย่านสั่นสาย มัทรียอมือไหว้อินพรหมยมย่าน ยมยาน ขอให้มาเลี่ยมกั้งบังไว้ไล่หนี มัทรีเว้าแต่กี้เข้าป่าเดิมดา ผู้ข้ามาในดงเพื่อประสงค์ผลไม้ ว่าสิเอาไปให้ฤาษีชีป่า มานั่นแหล่วบำเพ็ญก่อสร้างปางนี่เพื่อบุญ กับทางทูนนี่หละแม่นหัวน้อยแก้วแก่นสองศรี ทังกันหาชาลี ชาลีฝากสามีไว้ ให้สงสารข่ากัณหาบ่ทันใหญ่ อันว่านมแล่นจู้บ่ทันฮู้ฮ่อมวาง มัทรีขอคราวนี้กะหนีไกลจากผ่าย สัตว์นั่นแหล่วกะเลยย่างย้าย หละคายเข้าป่าดง นางหละมัทรีจึงได้กลับต่าวคืนมา ตามมรรคาเหื่อไหลไคย้อย ก่ะออยๆดั้นดันมาหาบต่า ว่าสิเห็นอ่อนน้อยมาคอยต้อนลัดทาง...

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น